Ze lachtte zich een
breuk, mijn collega! Met een verspreking van mij. De kinderen waren met
stoepkrijt aan 't tekenen en eentje haar jasje was ook vol krijt. Ze
probeerde het eraf te kloppen wat niet lukte. Waarop ik zei: "het is niet erg, 't is een jasje van kalkoen" (i.p.v. katoen)
Omdat
ze daar zo'n half uurtje de slappe lach van kreeg, dacht ik: daar
moeten we wat mee doen. Dus hier haar cadeautje voor het einde van het
schooljaar:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten